kot1

Zachowanie kota po kastracji – na co zwracać uwagę?

Choć kastracja to zabieg mało inwazyjny i nie wymagający długiego okresu rekonwalescencji, mimo wszystko ma wpływ na funkcjonowanie całego kociego organizmu. Aby zapewnić jego prawidłowe funkcjonowanie, należy zapewnić wykastrowanemu kotu odpowiednią opiekę.


Zazwyczaj kot po kastracji bardzo szybko wraca do normalnego trybu życia. Po zabiegu jego zachowanie nieco się zmienia – jest spokojniejszy, nie walczy z innymi kotami, przestaje także znaczyć teren, co dla wielu właścicieli jest najważniejszą zaletą. Badania potwierdziły także, że dzięki zabiegowi życie zwierzaka może wydłużyć się nawet dwukrotnie! Jednak aby mogło się tak stać, wykastrowanemu kotu należy zapewnić odpowiednią opiekę – nieco inną od tej sprzed sterylizacji.

 

Odpowiednia dieta

Nietrudno zauważyć, że karmy dla kotów dzielą się na kilka rodzajów. Jednym z nich jest ten dedykowany specjalnie zwierzakom po sterylizacji. Podając swojemu pupilowi dobrej jakości karmę, zawierającą odpowiednie składniki odżywcze, dbamy o prawidłowe funkcjonowanie jego organizmu i minimalizujemy ryzyko wystąpienia wielu chorób. Bardzo ważną kwestią jest również właściwe nawodnienie organizmu kota.

 

Gdy kot po kastracji sika poza kuwetą

Jeżeli kot, który dotychczas regularnie korzystał z kuwety nagle załatwia swoje potrzeby poza nią lub zupełnie przestaje sikać, nie wolno bagatelizować jego zachowania. Może być ono objawem chorób układu moczowego, na które te zwierzęta są z natury bardzo podatne. W przypadku kastratów ryzyko ich wystąpienia jest niestety jeszcze większe.

Tego typu schorzenia rozwijają się szybko i bardzo często przez długi czas bezobjawowo.  Dlatego tak ważne jest, aby nietypowe zachowania kota związane z oddawaniem moczu jak najszybciej skonsultować ze specjalistą.

kot2

Syndrom urologiczny

Syndrom urologiczny to problem występujący głównie u kocurów. Polega na tworzeniu się w moczu kryształków piasku, które odkładają się, prowadząc do zablokowania cewki moczowej. To wyjątkowo niebezpieczna choroba, która wymaga udzielenia kotu natychmiastowej pomocy – w przeciwnym wypadku może niestety prowadzić do śmierci.

Wokół tego schorzenia krąży wiele mitów. Jeden z nich głosi, że jego bezpośrednią przyczyną jest kastracja. Nie jest to jednak prawda. W rzeczywistości może do niego prowadzić wiele czynników, takich jak:

  • uwarunkowania genetyczne,
  • przekarmienie kota,
  • niewystarczająca ilość ruchu,
  • nadmierna ilość magnezu w karmie,
  • niewystarczające nawodnienie organizmu,
  • infekcje pęcherza moczowego.